Achterhoek Ultra 10-10-2020

Ateletiekvereniging AVA’70 bestaat 50 jaar en dat mag gevierd worden. En hoe doe je dat het best? Juist met een loopfeestje!  Helaas gooit het Corona virus nogal roet in het eten waardoor de jaarvergadering, de T&F Cross en de 10×5 Tour d’AVA uitgesteld moeten worden. Maar uitstel is nog geen afstel, hopelijk zien we die later in het jaar weer terug op de kalender.

Wat in ieder geval op de kalender staat (en we gaan er van uit dat tegen die tijd alles weer wat normaler is) is de eerste Achterhoek-Ultra op 10-10-2020. Een idee dat al langer in onze hoofden speelde, maar nu hebben we een goede reden om het echt op poten te zetten. Bij een 50 jarig jubileum ligt een afstand van 50 km natuurlijk voor de hand. Een mooie instap-ultra om het zo maar te noemen. Iedereen die een marathon kan lopen op wedstrijdtempo, kan op een rustige tempo een ultra van 50 km uitlopen zonder daar heel veel extra voor te trainen. En voor de mensen die die afstand niet aan kunnen hebben we de mogelijkheid om met teams van drie lopers deel te nemen (zo’n 17 km per loper dus). Een mooie uitdaging voor alle lopers die hun voorjaarsmarathon helaas niet door zien gaan.

De route start en finisht bij AVA en voert door het mooie Achterhoekse coulissenlandschap met bossen, houtsingels die weilanden en akkers omzomen etc. We proberen er zoveel mogelijk mooie (zand)paden door de natuur in te stoppen en zo weinig mogelijk asfalt. Maar aangezien we toch redelijk wat klinkerweggetjes en stukjes asfalt als verbindingweg tussen de natuurgebiedjes hebben is het zeker geen trail te noemen.  Laten we het op een landschapsloop houden of een Naturlauf zoals de Duitse buren het noemen. Een beetje zoals de Slingetrail een aantal jaren geleden ook was.

Omdat we er een kleinschalig evenement van willen maken gaan we de route niet uitpijlen of wegen afzetten, geen verkeersregelaars. We gaan ook niet elke 5 km een waterpost neerzetten, we hebben maar twee verzorgingsposten. Maar daar gaan we dan ook uitpakken met allerlei lekkers naast de normale water/sportdrank. Je kunt hier bidons bijvullen etc. Dat zijn dan ook de wisselpunten voor de teams. Verder is iedereen zelfvoorzienend en ook verantwoordelijk voor zijn eigen veiligheid als verkeersdeelnemer.

Hoe gaat het dan met die route als die niet uitgepijld wordt? We stellen de route ongeveer een week voor de start beschikbaar als gpx bestand. Die kun je downloaden en op je sporthorloge/gpshandheld of via een smartphone app (bijvoorbeeld Komoot) volgen. Eventueel kun je de route ook printen en dan met behulp van de kaart lopen. Lijkt je dat heel moeilijk? We gaan deze zomer naast een aantal lange duurlopen ook een aantal ‘workshops’ plannen om daar wat ervaring in op te doen. Het is ook toegestaan om in groepjes te lopen zodat mensen die er handig in zijn anderen kunnen gidsen. Spoorzoeken voor volwassenen wordt het dus, dat maakt het nog mooier.

Is het een feestje alleen voor AVA-leden? Hoewel we het een kleinschalig evenement willen houden lijkt het ons zeker leuk om ook andere lopers (uit de regio en daarbuiten) de kans te geven om te genieten van onze route. Meer dan 100 individuele lopers en 50 teams willen we echter niet, dan wordt de inschrijving gesloten.

Meer informatie is te vinden op onze site www.achterhoek-ultra.nl. Hier staat ook het promofilmpje dat Joppe Roos voor ons gemaakt heeft en waarmee we op de ledenvergadering van AVA’70 de premiere wilden doen.
Uiteraard is het in deze onzekere tijden niet helemaal duidelijk of tegen die tijd alles wel door kan en mag gaan. We hopen natuurlijk van wel en gaan daarom door met alle voorbereidingen. Maar als je je opgeeft en het gaat onverhoopt toch niet door vanwege Corona, dan krijg je gewoon je inschrijfgeld terug.

Henrie’s ‘Taunus kidsrun’

Taunus Trail Ultra 2020, wat was het weer mooi maar toch ook weer rete-zwaar. Gepland was de 71 km maar door de 4-kleine-geblesseerde-negertjes besloten om toch maar de Kidsrun van ruim 55 km te doen. Voordeel daarbij is dat je met daglicht loopt en zodoende ook eens de finish kan zien wat de afgelopen twee edities niet mogelijk was. Heb de hele weg van zonsopgang tot zonsondergang alleen gelopen wat op zich niet eens zo verkeerd was. Was aan t eind wel aardig uitgepraat.

Twee koffiestops onderweg gepland naast de drie meer dan voortreffelijke verzorgingspunten. Het was lekker kleinschalig met 55 deelnemers op de beide afstanden en een prettig weerzien met de Taunus-familie wat het bijna is na drie jaar. Bert Kirchner en Jessyca hebben er wederom een prachtig, super georganiseerd evenement van gemaakt, hulde. Tot de volgende keer.

Lekker buitenspelen weekend Luxemburg

Lekker Buitenspelen is de naam van onze Whatsapp groep. De naam dekt de lading, lekker buitenspelen is namelijk precies wat ons groepje het liefst doet. Sommigen lopen lange trails, andere kortere, maar we hebben allemaal verschrikkelijk veel plezier in trailrunning. Via Whatsapp spreken we vaak af voor trainingen of wedstrijden. Al een hele tijd hadden we het er over om een keer een heel weekend met zijn allen er op uit te gaan. En nu kwam het er dan eindelijk van.

Enkele dames namen samen de organisatie in handen en regelden een bijzonder mooi onderkomen vlak bij het Müllertal in Luxemburg. Een oude verbouwde watermolen bleek niet alleen pittoresk te zijn, maar ook ruim, netjes en voorzien van alle gemakken. Een ruime keuken met voldoende koeling voor de meegebrachte versnaperingen in vaste en vloeibare vorm, barbecue, zelfs wifi was voorhanden. De locatie was ook ideaal centraal ten opzichte van de Müllertaltrail, waarvan we enkele delen wilden lopen.

Na aankomst vrijdagmiddag werd er eerst een rondje losgelopen om de omgeving te verkennen. De boerderijhond was wel in voor een rondje en draafde vrolijk mee. De partners, die ook mee waren, konden ondertussen mooi kennismaken. Het loslooprondje bevatte de nodige klimmen en bleek een goede voorbode van het weekend. Na terugkomst werd er gedoucht en gegeten en daarna werd het onder het genot van een drankje of wat een dolle boel. De toon was gezet…

De volgende ochtend werd er stevig ontbeten want er stond het één en ander op het programma. Henrie had een ronde van 38 km voor de die-hards bedacht en eentje van 20 km werd door de overige lopers gekozen. Er werd ook gefietst en gewandeld, volop buitenspelen dus. Het was er ook een prachtige dag voor met een temperatuur die boven de 20 graden zou komen.

Ik liep mee met de 20 km en het was een geweldige route. Indrukwekkende rotspartijen, kloven, kabbelende waterloopjes en heerlijke paadjes door het bos vormden het thema van deze dag. De gpstrack bracht ons op paadjes die al lang geen paadjes meer waren en op andere paadjes die niet eens op de kaart stonden. We genoten volop, buitenspelen ten top was het. Klimmen en klauteren, stenen, boomwortels, zelfs regelmatig een stukje bushwacken om weer op de route te komen kon de pret niet drukken.

Na een uurtje of vier trailplezier waren we weer bij de auto. Het was een prachtige nazomermiddag en we konden nog lekker even buiten in de tuin zitten na het douchen. Nog snel even boodschappen doen en toen kon de barbecue aan (en de drank op tafel). Sterke verhalen werden uitgewisseld. Soms onderbouwd met foto’s als bewijs, maar even vaak alleen als sterk verhaal.

De volgende ochtend werd ook weer begonnen met een goed ontbijt en een overleg over wie welke activiteit ging doen. Er werden groepjes gevormd en iedereen ging weer op weg voor weer een mooie nazomerdag buitenspelen. Ik deed weer een route van 20 km, eentje die Linda en Eric al eens gedaan hadden. In een rustig tempo gingen we van start zodat iedereen mee kon komen. Een pittig rondje met veel klimmetjes, maar spectaculair mooi zeiden ze.

En daar was niets van gelogen. Spectaculaire rotspartijen met spleten waar je net tussendoor kon. Ontelbare trappetjes omhoog en omlaag, maar dan zonder ook maar één recht treetje. Maar na zo’n uitdagende klim kwam er dan steeds weer een geweldig uitzicht over prachtige dalen die door de nazomerzon in een warme gloed gezet werden. Met hardlopen had het niet veel te maken als je naar de gemiddelde snelheid kijkt, maar met genieten des te meer.

Ruim vijf uur rondhobbelen en genieten zette 20 km op de teller. Ruim 800 hoogtemeters maakten het tot een pittige tocht. Terug bij onze uitvalsbasis waren de praatjes een stuk minder dan de dag er voor. Al die frisse buitenlucht doet wat met een mens… ’s Avond werd de inwendige mens versterkt door een bezoek aan een Italiaans restaurant waar ze de heerlijkste pizza’s op tafel wisten te zetten. De avond werd afgesloten met nog wat versnaperingen, maar het overschot aan frisse lucht en beweging maakte dat de één na de ander al vroeg het bed opzocht.

Maandagochten was het weer helemaal omgeslagen. Een grauwe ochtend met miezerregen werd voorspeld. Unaniem werd besloten de wandeling die gepland was na de schoonmaak af te blazen. Met vereende krachten werd er schoongemaakt na het ontbijt en werden de auto’s weer volgeladen. Nog snel de tank volgooien met goedkope Luxemburgse benzine en op weg naar huis. Een hoofd vol mooie herinneringen, spierpijn in mijn kaken van het lachen en een paar stramme pootjes gingen mee naar huis. Gelukkig hebben we de foto’s nog…. Op naar een volgend weekend!

Wat een geweldig weekend. Niet alleen sportief gezien bijzonder geslaagd, maar ook de gezelligheid en samenhorigheid binnen de groep maakten het tot een top weekend. Het feit dat de partners mee waren maakte het extra leuk. In mijn ogen eigenlijk veel leuker dan een trailwedstrijd ergens lopen. Het komt zeker in aanmerking voor een vervolg.

De video die ik gemaakt heb staat hier