Bloeiende heide op de Posbank

Afgelopen zaterdag liepen we met een groepje op de Posbank. De heide stond in bloei, een mooie gelegenheid om naar de Posbank te gaan. We besloten al bijtijds te starten aangezien de bloeiende heide een toeristische trekpleister van jewelste is. Om iets voor 9:00 stonden we op de parkeerplaats bij het Paviljoen. Op dat moment was het zeker nog niet druk.

We hadden een route van 28 km op het programma staan, bestaande uit drie lussen. Deze routes had ik van de site van Viking Adventure Sports gehaald en een beetje aangepast omdat het anders net te ver werd. De eerste lus liepen we eigenlijk geheel door het bos en daar was het heerlijk koel na de hittegolf van de afgelopen week. Ook erg rustig, slechts hier en daar kwamen we wat wandelaars tegen. We hadden nieuwe navigatoren deze keer, die nog wat wilden oefenen voor de Achterhoek-ultra. Daar moet je immers ook zelf de route zoeken aan de hand van een gpx. Maar het ging best goed, maar een paar keer dat we twijfelden.

Na de eerste lus kwamen we terug bij de auto en konden we even de kofferbak als verzorgingspost gebruiken. Erg prettig dat je dan niet zo heel veel hoeft mee te sjouwen onderweg. Het stond inmiddels al redelijk vol op de parkeerplaats en er kwamen nog steeds mensen bij. Wat een verschil met de rust in het bos. De tweede lus hadden we een mooie afwisseling van bos en heide stukjes. De stemming zat er goed in en het tempo was dusdanig dat er naar hartenlust gekletst kon worden. Dat was maar goed ook want dan werden de wilde zwijnen mooi op tijd gewaarschuwd. Op sommige stukken was de bodem omgewoeld alsof er met een tank rondgereden was, maar we zagen geen enkel zwijn.

Na het tweede lusje kwamen we weer bij de auto. Terwijl we rustig wat aten en dronken werden we bijna weggekeken door mensen die graag een plekje wilden op de parkeerplaats, maar wij gingen nog een rondje doen. Het laatste rondje ging over het hoogtepunt van de heide. Vooral dichtbij het Paviljoen en de parkeerplaats was het dan ook erg druk met dagjesmensen. Je moest goed opletten om niemand omver te lopen die ineens stopte voor een selfie in de bloeiende heide. Gelukkig waren we maar met een kleine groep en konden we zonder al teveel problemen doorlopen. Ondertussen keken we zelf natuurlijk ook naar de heide en de prachtige uitzichten. Ik zou er nog veel meer van genoten hebben als het wat minder druk was.

Na ruim 25 kilometer en best wat hoogtemeters waren we klaar met onze training en dachten we van een welverdiende koffie met gebak te kunnen genieten. Maar bij het Paviljoen stond inmiddels een rij van zo’n honderd mensen die zich wilden registreren. Daar hadden we geen zin in. Het kostte zelfs een kwartier om alleen al van de parkeerplaats af te komen, zo druk was het inmiddels. Een terrasje in Rheden was ook al vol, maar een ijsje bij de ijscoboer lukt nog net. Om het toch goed af te sluiten werd er daarom een gebakje gehaald bij de bakker. Bij Henrie thuis op het terras hebben we daar nog heerlijk van genoten.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *