FKT Scholtenpad

(Door Bart Wijnands)
Met de komst van het Coronavirus werd mijn hardloopkalender zoals bij zoveel lopers in korte tijd volledig schoongeveegd. De Sallandtrail, die gepland was op de zaterdag na de afkondiging dat eventementen verboden werden, was de eerste die sneuvelde. In rap tempo kwamen de Rotterdam Marathon, de Corfu Mountain Trail en de RopaRun daar achteraan. De grote vraag was: Hoe blijven we gemotiveerd in in vorm voor het hoofddoel van dit seizoen: de Val d’Aran, een race over 162km met 11.000 hoogtemeters die bij finishen tevens een startplek voor de UTMB volgend jaar geeft? 

In de whatsapp-groep met Maarten van Halderen en Adriaan Pandelaers opperde Adriaan het idee van een FKT.  Maarten en Adriaan kennen elkaar van de UTMB-TDS in 2018 (TDS is nog steeds de naam van onze whatsappgroep) en Maarten en ik zouden in juli samen naar Spanje gaan voor de Val d’Aran. 

Op fastestknowntime.com checkte is welke FKT’s er in Nederland geregistreerd waren en ik kwam tot de conclusie dat daar wel kandidaten bij zaten die scherper konden. Het Scholtenpad was er één van en bovendien een mooie lengte voor een “unsupported” poging. Bovendien ook nog in een heel mooie omgeving. Maarten had wel zin om mee te doen.

Tweede paasdag leek een prima dag voor een poging FKT-poging te worden. Het zou een bewolkte, winderige en frisse dag worden met mogelijk een klein drupje regen. Na alle zonnige dagen ervoor zou het dus geen dag zijn waarin mensen massaal de natuur in zouden gaan. Voor een FKT-poging zou de koelere temperatuur echter perfect zijn en de wind zou ook weer niet onstuimig hard zijn. 

Maarten en ik hadden afgesproken bij het Scholtenpad zelf en waren er – netjes volgens de coronaregels – ieder met de eigen auto naartoe gereden. Om kwart voor negen gingen we monter op pad. Het was inderdaad fris, maar eenmaal in beweging ging het extra laagje kleding al snel in de rugzak. Het tempo lag aardig hoog: rond de 4:30/km, maar het voelde comfortabel. Genietend van het Coulissenlandschap vlogen de kilometers voorbij. Bij de 25km zeiden we tegen elkaar dat het misschien verstandig zou zijn om het tempo wat naar beneden te brengen. We lieten het tempo afzakken naar 5:15, maar twee kilometer later zaten we alweer op 4:45 en dat hebben we maar zo gelaten. 

Bij de 40km hadden we een stop gepland om wat uitgebreider te eten. Voor Maarten was het een welkome onderbreking, want hij had last van zijn schoenen. Zijn oude Altra’s waren tot op de draad versleten, dus hij had kort voor onze FKT-poging nieuwe schoenen aangeschaft. Aangezien bij alle shops de Altra’s in zijn maat waren uitverkocht had hij een ander merk schoenen aangeschaft. Een race op nagelnieuwe schoenen lopen is natuurlijk geen goed idee, maar de oude schoenen waren ook geen optie meer. Maarten had dus de gok genomen en moest nu op de blaren zitten, of beter: lopen. Er zat een ruw lipje bij de hiel van de schoen, die inmiddels een open blaar op de hielen van Maarten had opgeleverd. 

Na wat te hebben gegeten en de blaren te hebben verzorgd gingen we weer op pad. Het tempo ging al meteen weer onder de 5:00/km en de kilometers gingen vlotjes voorbij. Na de 50 km ging het tempo wat naar beneden, maar we hadden ruimschoots speling en we zaten nog steeds onder de 5:35, het gemiddelde tempo van de FKT van Mathias Weltz. Rond de 55km  kreeg ik zelf een flinke dip. Ik was ineens niet meer vooruit te branden. Na een gelletje en even later nog een, was de dip redelijk snel gefixt en kwam de flow weer terug. Maarten liep echter steeds moeilijker en zat duidelijk diep in de “pain cave”. Het tempo liep gestaag verder terug tot boven de 6:00 voorbij de 70km.  Het eind kwam echter in zicht en het was duidelijk dat er een flinke hap uit de FKT zou gaan!

Terug bij de auto klokten we af op 6:29:58. Nog net binnen de zeseneenhalf uur en ruim 23 minuten onder de vorige FKT! Om het te vieren had Maarten twee flesjes IPA meegenomen, die bijzonder goed smaakten na het lopen. 

Maartens hielen waren inmiddels een bloederige bende en hebben nog een paar weekjes herstel nodig gehad. Die pijn gaat echter voorbij, maar de voldoening van de prestatie blijft! Op naar een volgend project…

De route is te vinden op Strava
De FKT op het Scholtenpad wordt bijgehouden op Fastestknowntime.com en staat hier

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *