Waypoint Social Challenge Wekeromse Zand

Na maanden zonder echte evenementen en alleen hooguit in tweetallen lopen ben ik een echte fan geworden van de Viking Waypoint Challenge. Coördinaten zoeken in de mooiste gebieden van Nederland. En afgelopen week werd dat op het Wekeromse Zand gecombineerd met een ‘social trail’. Wedstrijden mogen nog niet, maar met een groepje samen naar de Waypoints zoeken mag wel weer! Rik, Angelique en ik stapten zaterdag 5 juni bijtijds in de auto om naar Parkeerplaats het Wekeromse Zand te rijden. Daar zouden we om 9:00 uur een aantal andere Waypoint Challenge fanaten ontmoeten om samen een ronde door een voor mij onbekend gebied te lopen.

Nadat we onze auto, ergens in the middle of nowhere, geparkeerd hadden maakten we kennis met de dames die al klaar stonden. Hoewel de groep niet groot was voelde het toch even als wennen, maar op een leuke en positieve manier. Na een korte kennismaking gingen we gezamenlijk op weg. Het was behoorlijk benauwd weer en het zweet brak ons al snel uit. Het natte gras en de natte bladeren die op de smalle trails tegen ons aankwamen zorgden voor wat verkoeling, maar zeker de mensen met bril (zoals ik) moesten regelmatig even stoppen om de beslagen glazen te poetsen. Gelukkig was dat vaak te combineren met het maken van de verplichte foto als we weer een Waypoint gevonden hadden.

Het was al snel duidelijk dat de kans op het spotten van wild niet heel groot zou zijn. Er werd druk gekletst en allerlei ervaringen werden uitgewisseld tijdens het lopen. Het was gelukkig verder heel rustig in het bos zodat er weinig mensen door ons gestoord zullen zijn. Bij de Waypoints werden de mascottes gebroederlijk op de foto gezet wat soms tot grappige taferelen leidde. Zo waren er bij het middelpunt van Nederland diverse mensen die verbaasd zaten te kijken naar die hardlopers die wel knuffels op de foto gingen zetten maar zelf niet zo nodig op de foto hoefden.

Dat we rond het middelpunt van Nederland liepen was overigens een nieuwtje voor me. Ik had van tevoren geen idee dat daar het officiële middelpunt van Nederland lag. Daarnaast werd ook regelmatig gewezen op andere bijzondere dingen in de prachtige omgeving. Mooie single tracks door dichtbebost gebied werden afgewisseld met stukken open gebied. Het Wekeromse Zand heet niet voor niets zo…

Gelukkig bleef het ploeteren door het mulle zand beperkt tot korte stukken en konden we daarna weer lekker draven over de paadjes. Het verschil in getraindheid en snelheid binnen de groep werd opgevangen door regelmatig even te stoppen voor wat eten, drinken en de nodige geintjes tussendoor. Zo was er bijvoorbeeld best tijd om de organisator Peter even een dramatische foto te sturen met een berichtje dat we de verzorgingspost echt gemist hadden….

Het was dus een bijzonder gezellige social trail. Wat hebben we dat gemist het laatste jaar! Ik hoop dat we nog heel veel van dit soort loopjes en ook echte evenementen kunnen gaan doen komende tijd.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *